چمدان : نزدیک‌ترین راه برای رسیدن به حمام‌های کاراکالا یا حمام‌های آنتونیانه استفاده از ایستگاه متروی «چیروکو ماسیمو» است که این محوطه باستان‌شناختی در فاصله حدود 700 متری از آن قرار دارد.

این محوطه هم همانند بسیاری دیگر از بناهای تاریخی شهر رم، یادگار دوره امپراتوری بزرگ رم است اما در بدو ورود به آن، بازدیدکنندگان با حس متفاوتی از سایر بناهای این شهر مواجه می‌شوند زیرا اینجا نه مرکز سیاسی‌تجاری امپراتوری و نه محلی برای لذت‌بردن از مبارزه میان لژیونرها و گلادیاتورها بوده است. این گرمابه باستانی که ارتفاع دیوارهای آن به 40 متر می‌رسد به‌سادگی خدمتی اجتماعی بوده که پدر و پسری امپراتور آن را برای استفاده عموم مردم ساخته‌اند؛ بنایی عظیم که بعدها منبع الهام‌بخشی بسیاری دیگر از ساختمان‌های معروف جهان شد که ازجمله این بناها می‌توان به حمام‌های ديوكلتيانوس (بهره‌برداری در 306 میلادی)، کلیسای جامع ماکسنتیوس و کنستانتین معروف به کلیسای جامع نو (بهره‌برداری در 312 میلادی) و استادیوم پنسیلوانیا در نیویورک (بهره‌برداری در 1910) اشاره کرد.

ساخت این حمام‌ها که در منطقه جنوبی شهر رم باستان قرار دارد به‌ دستور امپراتور سپتیموس سوروس در 212 میلادی آغاز شد و در دوره امپراتوری پسرش کاراکالا (مارکوس اورلیوس سوروس آنتونیوس آگوستوس) در 216 میلادی پایان یافت. درطول این سال‌ها کارگرها بیش‌از حدود 2هزارو200 تن مصالح را هر روز روی هم می‌چیدند. هرچند استفاده عمومی از این حمام‌ها در زمان کاراکالا آغاز شد اما امپراتور هلیوگابال و امپراتور الکساندر سوروس تزیینات دیگری به آن افزودند.

حمام‌های کاراکالا که در فضایی به وسعت 100هزار مترمربع گسترده شده، گنجایش 8میلیون لیتر آب را داشته و روزانه پذیرای 6هزار تا 8هزار استحمام‌کننده بوده است تا زمان افتتاح حمام‌های ديوكلتيانوس به‌عنوان بزرگ‌ترین حمام امپراتوری رم شناخته می‌شد و از سال 306 به دومین گرمابه بزرگ سراسر امپراتوری تبدیل شد.

این حمام‌های عمومی که سالانه 266هزارو435 بازدیدکننده و 951هزارو808 یورو در سال درآمدزایی دارد بیست‌ودومین محوطه دولتی پربازدید ایتالیا است.

سال 212 برای تامین آب این حمام‌ها شاخه‌ای که آبراه آنتونینیانا نامیده می‌شد از قنات رمی «آکوآ مارچا» جدا شد. اما درطول جنگ گوتیک که بخش‌های وسیعی از اروپا را درگیر کرد، شاه‌ویتیجس، پادشاه گوت‌ها دستور نابودی قنات‌های رمی را صادر کرد. درپی این تصمیم حمام‌های کاراکالا هم از سال 537 تعطیل و متروکه شد.

پاپ‌ها آدریان اول، سرجیوس دوم و نیکولاس اول در قرن نهم کارهایی را برای راه‌اندازی مجدد این قنات انجام دادند. اما طی زلزله‌ای که سال 847 رخ داد این سازه عظیم هم همانند بسیاری دیگر از سازه‌های دوره امپراتوری رم به ویرانه تبدیل شد و بار دیگر زلزله 6 آوریل 2009 آکوییلا به آن آسیب‌هایی وارد کرد.

در کاوش‌هایی که در قرن شانزدهم به دستور پاپ پل سوم انجام شد مجسمه‌های باارزشی در این حمام‌ها کشف و در مجموعه تورو فارنِزه جمع‌آوری شد. این مجموعه امروزه در موزه ملی باستان‌شناسی ناپل نگهداری می‌شود.

کوره‌خانه، حوضچه‌ها و استخرهای آب سرد و آب گرم، تالارهای گرمابه، باشگاه‌های بدنسازی و جامه‌خانه از قسمت‌های مختلف این محوطه باستانی شگفت‌انگیز است.

 

[caption id="attachment_41321" align="aligncenter" width="1700"] حمام‌های کاراکالا یکی از سازه‌های تاریخی بازمانده از دوره امپراتوری رم در پایتخت ایتالیا است که با وسعت 100هزار مترمربع زمانی بزرگ‌ترین گرمابه عمومی رم بوده است[/caption]

 

[caption id="attachment_41322" align="aligncenter" width="1700"] این گرمابه باستانی که ارتفاع دیوارهای آن به 40 متر می‌رسد به‌سادگی خدمتی اجتماعی بوده که پدر و پسری امپراتور آن را برای استفاده عموم مردم ساخته‌اند[/caption]

 

[caption id="attachment_41323" align="aligncenter" width="1700"] ساخت این حمام‌ها که در منطقه جنوبی شهر رم باستان قرار دارد به‌ دستور امپراتور سپتیموس سوروس در 212 میلادی آغاز شد و در دوره امپراتوری پسرش کاراکالا (مارکوس اورلیوس سوروس آنتونیوس آگوستوس) در 216 میلادی پایان یافت[/caption]

 

[caption id="attachment_41324" align="aligncenter" width="1700"] حمام‌های کاراکالا گنجایش 8میلیون لیتر آب را داشته و روزانه پذیرای 6هزار تا 8هزار استحمام‌کننده بوده است[/caption]

 

[caption id="attachment_41325" align="aligncenter" width="1275"] این حمام‌های عمومی که سالانه 266هزارو435 بازدیدکننده و 951هزارو808 یورو در سال درآمدزایی دارد بیست‌ودومین محوطه دولتی پربازدید ایتالیا است[/caption]

 

[caption id="attachment_41326" align="aligncenter" width="1700"] سال 212 برای تامین آب این حمام‌ها شاخه‌ای که آبراه آنتونینیانا نامیده می‌شد از قنات رمی «آکوآ مارچا» جدا شد[/caption]

 

[caption id="attachment_41327" align="aligncenter" width="1275"] درطول جنگ گوتیک که بخش‌های وسیعی از اروپا را درگیر کرد، شاه‌ویتیجس، پادشاه گوت‌ها دستور نابودی قنات‌های رمی را صادر کرد. درپی این تصمیم حمام‌های کاراکالا هم از سال 537 تعطیل و متروکه شد[/caption]

 

[caption id="attachment_41329" align="aligncenter" width="1275"] طی زلزله‌ای که سال 847 رخ داد این سازه عظیم هم همانند بسیاری دیگر از سازه‌های دوره امپراتوری رم به ویرانه تبدیل شد و بار دیگر زلزله 6 آوریل 2009 آکوییلا به آن آسیب‌هایی وارد کرد[/caption]

 

[caption id="attachment_41330" align="aligncenter" width="1275"] کوره‌خانه، حوضچه‌ها و استخرهای آب سرد و آب گرم، تالارهای گرمابه، باشگاه‌های بدنسازی و جامه‌خانه از قسمت‌های مختلف این محوطه باستانی شگفت‌انگیز است[/caption]

 

[caption id="attachment_41331" align="aligncenter" width="1275"] در کاوش‌هایی که در قرن شانزدهم به دستور پاپ پل سوم انجام شد مجسمه‌های باارزشی در این حمام‌ها کشف و در مجموعه تورو فارنِزه جمع‌آوری شد. این مجموعه امروزه در موزه ملی باستان‌شناسی ناپل نگهداری می‌شود[/caption]

__________________________________________

تصاویر: هدا عربشاهی│ چمدان

[related-post id="39121"]
کد خبر 41307

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
6 + 8 =