چمدان: مسجد جامع و حسينيه سفلي در بافت قديم ندوشن واقع شده است که در اين بافت بيش از 100 اثر تاريخي از دوره‌هاي مختلف شناسايي شده است. 55 اثر تاریخی این بافت در فهرست آثار ملي کشور به ثبت رسيده است. بافت تاريخي ندوشن نيز به شماره ثبتي 11593 در فهرست آثار ملي کشور قرار دارد.

مسجد جامع ندوشن داراي کتيبه‌هاي گچبري شده مزين به سوره جمعه و يک در چوبي قديمي است. منبر چوبي آن نفيس‌ترين اثر ارزشمندي است که در اين مسجد نگهداري مي‌شود. تمام اين منبر از چوب گردو ساخته شده و داراي تزئينات گره چيني، منبت و معرق است. آياتي از قرآن با خط کوفي نيز بر پله‌ها و سرلوحه آن نقش بسته است. در دو سوي اين منبر آياتي از سوره‌هاي جمعه، آل عمران، بقره با خط کوفي و حروف برجسته نقش شده است. سر لوحه اين منبر با طرح محراب تزئين شده و نقوش اسليمي در اطراف آن به صورت منبت کاري به چشم مي‌خورد. قدیمی‌ترین اثر تاریخ‌دار ندوشن همین منبر چوبی مسجد جامع است که مربوط به قرن ششم هجری است.

مناره مسجد جامع نيز از حيث معماري سنتي بسيار ارزشمند و داراي نماي آجري است و در قسمت انتهاي گلدسته آن آجر لعابدار به کار رفته است. حسينيه سفلي ندوشن نيز متصل به ايوان تابستاني مسجد است و با نماي آجري ساخته شده است.

حسینیه سفلی ندوشن به شکل هندسی هشت گوش ساخته شده و دارای دو قسمت اندرونی و بیرونی است. اندرونی که به آن حسینیه توئی گفته می‌شود، مسقف است اما بیرونی که به آن حسینیه دری گفته می شود روباز است.

بر اساس منابع محلی، این حسینیه مربوط به دوره قاجار است و در ندوشن، محله پایین واقع شده است. این اثر در ۲۰ آبان ۱۳۷۷ با شماره ثبت ۲۱۴۹ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

بنای این حسینه حدود سال‌های ۱۲۸۲ تا ۱۲۸۵ بنا به در خواست بزرگان شهر توسط مرحوم حاج ابوالهادی ندوشنی یکی از معماران برجسته عصر قاجاریه طراحی و احداث شده است.

توریست هلندی در حسینه ندوشن

حسینه ندوشن
کد خبر 219356

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 15 =