چمدان: یکی از پر حاشیه‌ترین بحث‌ها در مورد سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری همواره در مورد شرکت‌های زیر مجموعه این سازمان بوده‌ است، شرکت‌هایی که به دلیل داشتن وظایف تصدی‌گری بر اساس قانون و برنامه‌های توسعه باید به بخش خصوصی واگذار شوند اما تا کنون این اتفاق نیفتاده‌است. یکی از این شرکت‌، شرکت توسعه گردشگری ایران است که بیشتر سهام آن به دولت تعلق دارد و اگرچه اموال زیادی را در کشور عهده‌دار است اما بیش از همه به دلیل دارا بودن مجموعه هتل‌های لاله شهرت دارد.

این بار نور چراغمان را بر این شرکت انداختیم تا به سال‌ها سوال‌های بی‌پاسخ در مورد این شرکت بپبردازیم. به همین خاطر با علی جیرفتی مدیرعامل این شرکت به گفت‌وگو نشستیم، علی جیرفتی که کمتر از یکسال است عهده‌دار این سمت شده پیش از این معاون اقتصادی منطقه آزاد کیش بود و با علی اصغر مونسان رئیس سازمان میراث فرهنگی که پیش از این جایگاه مدیرعاملی منطقه آزاد کیش را داشت سابقه همکاری دارد.

در بخش اول این مصاحبه بیش‌تر به موضوع واگذاری پرداختیم. این بخش از مصاحبه را در ادامه بخوانید:

  • اگر سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری به وزارتخانه تبدیل شود چه تفاوتی در وضعیت شرکت توسعه گردشگری ایران پیش خواهد آمد؟


شرکت توسعه گردشگری ایران همین الان هم در لیست شرکت‌های واگذاری اصل 44 قانون اساسی است، شرکت توسط سازمان خصوصی سازی در حال ارزیابی و قیمت گذاری برای واگذاری به بخش خصوصی است و اگر وزارتخانه شدن قبل از واگذاری این شرکت محقق شود سهام ما از سازمان میراث فرهنگی به وزارتخانه منتقل می‌شود و همچنان اصل 44 بر ما حاکم است واگر پیش از وزارتخانه شدن این شرکت واگذار شود مالک آن بخش خصوصی خواهد بود و ربطی به وزارتخانه شدن ندارد.

  • به گمانم قبلا هم در فرابورس شرکت توسعه گردشگری قرار گرفته‌ بود.


بله 73 درصد سهام دولتی این شرکت در فرابورس واگذار اما بازگشت داده‌ شد، این اتفاق در سال 90 رخ داد، من در آن زمان مسولیتی در این شرکت نداشتم و جزئیات را به دقت نمی‌دانم اما یا به دلیل اینکه واگذاری به شکل درست نبوده و یا خریدار به تعهداتش عمل نکرده است، دستگاه‌های نظارتی این واگذاری را ابطال کردند و این سهام دوباره به سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری بازگشت

  • 27 درصد باقی سهام هم که برای آقای ثابت از هتلداران با سابقه است.


27 درصد سهام را از ابتدا آقای ثابت خریده بود اما نه از سازمان میراث فرهنگی، چرا که از ابتدا بخشی از سهام این شرکت متعلق به بخش خصوصی بود که البته اکنون آقای ثابت سهام خود را به بخش خصوصی دیگری واگذار کرده‌ است.

  • گمان می‌کنید اصلا این شرکت مشتری در میان بخش خصوصی خواهد داشت؟


این سوال باید از سازمان خصوصی سازی پرسیده شود. شرکت اطلاعات اموال و ... را اعلام می‌کند آنها کارهای قیمت گذاری و بازاریابی را انجام می‌دهند و مشتری پیدا می‌کنند. به هر حال من گمان می‌کنم که با پتانسیل‌های این شرکت، حتما مشتری خواهد داشت.

  • حتی با وجود مشکلات و همچنین عریض و طویل بودن؟


این شرکت برند، دارایی‌های و سابقه خوبی دارد بنابراین به نظرم حتما در بخش خصوصی مشتری خواهد داشت و موفق خواهد بود.

  • پس این شایعه که شرکت توسعه گردشگری ورشکسته است را تکذیب می‌کنید.


من چنین چیزی نشنیده‌ام. این شرکت خیلی خیلی خیلی بیش از  تعهدش، دارایی دارد. ممکن است در سنواتی به دلیل مدیریت‌های خوب و بد متلاطم بوده اما شرکت ورشکسته به شرکتی می‌گویند که دارایی‌هایش کمتر از بدهی‌ها باشد. ما چند صد برابر بدهی‌هایمان دارایی داریم و به هیچ وجه ورشکستگی مشمول حال ما نمی‌شود.

  •  موافقان واگذاری شرکت‌های زیر مجموعه سازمان میراث فرهنگی به بخش خصوصی معمولا به 2 دلیل از این واگذاری حمایت می‌کنند، اول اینکه این شرکت‎ها را به نوعی حیاط خلوت سازمان می‌دانند که عملکرد شفافی ندارد و دوم اینکه معتقدند دولتی بودن این شرکت‌ها عرصه رقابت را برای بخش خصوصی تنگ می‌کند. نظر شما چیست؟


در هر دو نظر تاکید بر فروش است و قانون هم می‌گوید بخش تصدی‌گری دولت باید به بخش خصوصی واگذار شود. اگر وظیفه این شرکت را تصدی‌گری محسوب کنیم من هم موافقم که هرچه زود تر واگذار شود اما دو موضوع وجود دارد، فلسفه وجودی این شرکت تصدی‌گری است یا توسعه؟

ممکن است در حال حاضر کاری که این شرکت می‌کند تصدی‌گری باشد مانند هتل‌داری که قطعا بخش خصوصی بهتر از بخش دولتی آن را انجام می‌دهد، اما شرکت توسعه فلسفه وجودیش توسعه فضای گردشگری و کسب و کار گردشگری است یعنی باید سراغ فعالیت‌هایی برویم که بخش خصوصی برایش مقرون به صرفه نیست و یا نمی‌تواند آن را انجام دهد.

شرکت توسعه به وجود آمده که نقش الگو را بازی کند و کارهایی را انجام دهد که بخش خصوصی از آن الگو بگیرد اما اگر همان کار بخش خصوصی را انجام دهیم بهترین حالت واگذاری است اما نباید فراموش کنیم که اینجا شرکت توسعه گردشگری است و نه گروه هتل‌های لاله؛ من هنوز معتقدم وجود هتل لاله در این شرکت برای هتلداری نیست بلکه برای الگوسازی است. باید این گروه را به الگوی هتلداری به روز کشور تبدیل کنیم. به این شکل که بخش خصوصی بیاید در مدرسه هتل‌داری ما آموزش هتلداری، بازاریابی، بومگردی و ... را ببیند. نمونه بوتیک هتل‌ها را ببیند، ما هنوز الگویی از یک زنجیره بوتیک هتل در کشور نداریم در حالی که به غیر از هتل لاله تهران بقیه هتل‌های ما بوتیک هتل هستند، مانند کندوان، چابهار، بیستون و کرمانشاه.


ما باید بتوانیم الگوی بوتیک هتل را از نظر ساختار فیزیکی، نیروی انسانی و همچنین نوع بهره برداری و بازاریابی و ... ارائه کنیم چرا که هتل بوتیک از هرنظر متفاوت است مثلا ما در هتل کندوان به ازای هر اتاق 3 پرسنل نیاز داریم در حالی که در هتل‌های بزرگ به ازای هر اتاق حداکثر یک نیرو نیاز است و نوع آموزش این نیروها نیز متفاوت است.

اگر شرکت این وظایف را داشته باشد شاید بتوانیم بگوییم این وظایف حاکمیتی است و خیلی قابل واگذاری نیست اما اگر قرار است تصدی‌گری و هتل‌داری کند قطعا بخش خصوصی بهتر از ما هتلداری می‌کند و منافع بهتری دارد و هم از موضوع حیاط خلوت پرهیز می‌شود.

  • و در مورد شفافیت...


البته به هر حال از نظر قانونی ما واگذاری را پذیرفته‌ایم و اگر قرار بر واگذاری است باید به شکل صحیح خود انجام شود نه اتفاقی که قبلا افتاد، تلاشم این است که همه چیز، کاملا شفاف باشد اموال دارایی‌ها و بدهی‌هایمان کاملا شفاف باشد و تعهدات شفاف باشد تا بخش خصوصی بتواند درست تصمیم بگیرد و هم دولت دچار ضرر و زیان نشود.

شفافیت کامل شرکت به دلیل سابقه طولانی حدود 50 ساله آن و دارا بودن حدود 38 -37 شرکت تابعه زمانبر است. هر کدام از شرکت‌های تابعه مطالبات و بدهی دارند هر زمان که فکر می‌کردیم سازمان باید قیمت گذاری‌هایش را کامل کند، متوجه می‌شدیم که هنوز بخش‌هایی از شرکت پنهان است و دارایی‌ها، بدهی‌ها و مطالباتی داریم که هنوز ناشناخته است. در دستگاه‌های قضایی پرونده‌های بسیاری داریم که هنوز ناشناخته هستند، گاهی پرونده‌های چند صد میلیاردی وجود دارد که اگر ببریم یا ببازیم 100 میلیارد در قیمت شرکت تاثیر دارد. اگر هم فرض کنیم شرکت، شرکت تصدی‌گری است و قرار است واگذار شود باید زمان به شرکت بدهیم تا همه چیز شفاف شود. از زمانی که من آمده‌ام همه تلاشم را برای این کار کردم و اولین سالی است که صورت‌های مالی تمام شرکت‌هایمان را حسابرسی شده ارائه می‌کنیم و همچنین صورت حساب‌های تلفیقی شرکت مادر را ؛ این اتفاق در 50 سال گذشته نیفتاده بود.
73 درصد سهام دولتی شرکت در فرابورس واگذار اما بازگشت داده‌ شد این اتفاق یا به دلیل اینکه واگذاری به شکل درست نبود و یا خریدار به تعهداتش عمل نکرد رخ داد و دستگاه‌های نظارتی این واگذاری را ابطال کردند


  • پس با این وجود شاید نشود در مورد ورشکسته بودن یا نبودن شرکت قاطعانه صحبت کرد


آنقدر دارایی‌ها بیشتر از بدهی‌هاست که ورشکستگی در نزدیکی ما نیز قرار ندارند. طلبکارها که خودشان به سراغ ما می‌آیند و بدهی‌ها مشخص می‌شود بنابراین آنچه مشخص نیست مطالبات است. می‌توانم بگویم نه تنها ورشکسته نیستیم بلکه حجم دارایی‌هایمان به مراتب بالاتر از چیزی است که اکنون برآورد شده‌ است.

علت وجود این همه پرونده حقوقی با رقم‌های بالا در دستگاه قضایی برای شرکت توسعه گردشگری چیست؟

ما در نقاط مختلف کشور یعنی در 29 استان، شرکت استانی داریم که هرکدام سرمایه‎گذاری کرده‌اند، مشارکت کرده‌اند، زمین خریده‌اند، زیرساخت ایجاد کرده‌اند و با بخش خصوصی و دولتی کار کردند. در برخی پروژه‌ها به اختلاف خوردند. در مراجع قضایی برخی از ما شکایت کردند و در برخی مطالبه از سوی ما بوده‌ است. پرونده‌ها عمدتا رقم‌های درشتی دارند چرا که در زمینه سرمایه‌گذاری بوده است. مثلا می‌خواستند هتل بسازند، زیرساخت ایجاد کنند و یا آبدرمانی، شهربازی و مراکز تفریح بسازند، از آنجا که حجم پرونده‌ها زیاد است اکنون نمی‌توان گفت حجم دارایی‌های شرکت دقیقا چقدر است.



برویم به سراغ هتل لاله ؛ موافقید هتل لاله تهران به اندازه برند و سابقه‌ای که دارد، موفق نیست و درآمد ندارد؟

هتل لاله هم برند خوبی دارد، هم از زیرساخت و سابقه مناسبی برخوردار است و هم لوکیشن بی‌نظیری در تهران دارد اما عمده مشکل این است که اکنون فرسوده شده و نیاز به بازسازی دارد و مسافرانی که می‌خواهند این هتل را انتخاب کنند، هتل‌های نو و به روزتری را هم در گزینه‌های انتخابی خود دارند. احداث هتل لاله تهران به 50 سال پیش باز می‌گردد و آخرین بازسازی هم برای به 23 -22 سال پیش است البته هتل پرسنل خوب و آموزش دیده‌ای دارد که نقطه قوت این هتل به حساب می‌آید.

فرسودگی فیزیکی هتل از ابتدای ورود من به این شرکت، یک چالش بود. در این مدت سعی کردیم که یک مطالعه عمیق در این زمینه انجام دهیم چرا که هتل لابه به خاطر برند و بی‌همتا بودنش این امکان را ندارد که بخواهیم کاری برای آن انجام دهیم و بعدا بگوییم این کار اشتباه بود است.

مشاوره‌های مختلف گرفتیم و قراردادهای مشاوره بسته شد، طراحی بازسازی هتل را به مشاوران حرفه‌ای واگذار کردیم و امروز این طراحی تمام شده و در کمتر از یک ماه دیگر وارد فاز بازسازی مرحله‌ای می‌شویم تا هتل هم زمان در حال فعالیت باشد.
این شرکت خیلی خیلی خیلی بیش از تعهدش، دارایی دارد. ممکن است در سنواتی به دلیل مدیریت‌های خوب و بد متلاطم بوده اما چند صد برابر بدهی‌هایمان دارایی داریم و به هیچ وجه ورشکستگی مشمول حال ما نمی‌شود


  • مگر با شرکت آکور فرانسه در مورد سرمایه گذاری و بهره‌برداری از هتل لاله تهران صحبت نکرده بودید؟


شرکت اکور یکی از پیشنهاد دهندگان بود، با بسیاری برندهای بین‌المللی و داخلی نیز در مورد مدل‌های مختلف سرمایه گذاری و بهره برداری صحبت کردیم اما از آنجا که این شرکت‌ها در رقابت هستند نمی‌توانم از آنها نام ببرم، قطعا سعی می کنیم بهترین مدل را برای هتل انجام بدهیم.

  • ممکن است تحریم‌ها برای همکاری با آکور و شرکت‌های بین‌المللی مشکل ایجاد کند؟


شرکت اکور خودش به سراغ ما آمده و تحریم مشکل آنهاست نه ما؛ ضمن اینکه رقیب‌‎های زیادی برای این شرکت وجود دارد و اینگونه نیست که بتواند برای ما ناز کند یا شرایط سختی بگذارد گزینه‌های داخلی هم هستند که شاید از آکور بهتر باشند و همچنین شرکت‌های آسیایی نیز در این فرایند حضور دارند. احتمالا از طریق فراخوان عمومی سرمایه‌گذار را انتخاب می‌کنیم.

البته نگران بهره‌برداری نیستیم. ما خودمان هم پیشینه خوبی داریم بیشتر سرمایه گذاری و بازپرداخت سرمایه گذاری برای ما مهم است.

  • اگر شرکت توسعه به بخش خصوصی واگذار شود تکلیف این قرارداد چه خواهدشد؟


قانون می‌گوید باید مجوزهایی بگیریم تا شرایطی مهیا شود که تعهدات طولانی مدت به خریدار اعلام و اطلاع رسانی شود و ادامه پیدا کند.

 

قسمت دوم این گزارش را در روزهای آینده بخوانید ...

 

[related-post id="184260"]
کد خبر 185555

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 5 =